از اول خیابون معالی آباد تا آخرش رو با زرزر پیاده گز کردیم...

اولین سوپر سروش و کرانچی...

دومین سوپرمارکت و سوپر چیپس مزمز و موتوری...

پاساژ گاندی و مجیک کورن

سومینش بستنی و آدامس اوکالیپتوس اوربیت...

کافی شاپ پرواز و هاتچاکلت...

وای رسیدیم بلنسی و کیک سرد معرکش...با اینکه خیلی به نسبت قبل کوچیک شده اما بازم ازدستش ندین..تازه یه ساعت کارت  ِنت مجانی به تعداد همه...

بعدشم یه کوچولو سالاد هایلار...

حالا دیگه باید بریم رابو با اون پیتزای استاف کراست خوشمزه ش و اون قارچ کنتاکی عالی...اینو هم از دست ندین...

هنوز کلی جای دیگه مونده اما دیگه ما جا نداریم...

مثه بچه های خوب میایم سمت خونه...

که متوجه میشیم وای گوشی زهرا جا مونده...

برگشتیم اما گوشیش مثه بچه های گل از سر جاش تکون نخورده بود...

کلی ذوق کردیم

واسه همینم رفتیم الوند و یه مانتو گرفتم با شونصد تا جیب...

اما دیگه واقعا به جز پیراشکی ِ آلما هیچی نخوردیم...

تو آزادی

همچنان که من و هر کس دیگری...

نمی خواهم مانع ِ خنده هایت

                              روابطت

                                گریه هایت

                                    اشتیاقت

                                       و مهم تر از همه

                                                       علایقت

                                        من باشم.

آزاد باش..

هر چند بهایش بی من بودن است...

بهای سنگینی می پردازی..

اما آزادی! ای همیشه اسیر در آزادی های درونیت...

هر زمان تمام لحظه هایت به یاد من گذشت...

هر زمان تمام بی من بودن هایت در انتظار من گذشت...

هر زمان نوایی جز صدای ِ من نوید آرامش تو نبود....

هر زمان تحمل نداشتی یک لحظه غم  ِچهره ام را دیدن...

هر زمان برای تو مهم ترین بودم...

هر زمان چنین ،چون من شدی...

عشقم خواهی شد.

آری خودخواهیست...

اینچنین بودن را از تو آموختم...

بايد ببخشيد من هستم اما كلي مشغول!!!

اشتباه نكنيد نه مشغول ِ خريدم و نه...

 كاراي دانشگاه ريخته سرم...

ميام...

زود ِ زود...

..............................................................

انجليكا رو مي خونم خيلي هم دوستش دارم اما نميدونم چه طوري بايد بهش بگم...؟!

کاش بد بودم...

کاش تمام ناسزا های دنیا رو بلد بودم...

کاش گفتن ناسزاهایی که بلدم واسم راحت بود...

اونوقت...

اونوقت..

همه ش رو نثارت می کردم...

می فهمی...

گاهی وقتا اینجوری دوست دارم...

احمق ترین دوستای دنیا من و توایم...

تا حالا  بهش دقت کردی؟!

تا حالا فکر کردی ببینی چه قدر همدیگرو دوست داریم...

چه کارایی که واسه هم می کنیم...

تا حالا دیدی از اون سه چهار سال پیش چه قدر عوض شدیم...