لازم نیست عاشق باشی...

دوست داشتن واقعی-هر چند کم- در رو به روی احساس دیگران می بنده...

همدیگرو واقعا دوست داشته باشیم.

....

نمی دونی چه حس خوبیه وقتی ببینی خیلی ها هستند که دوستت دارن اما تو چون یکی دیگرو دوست داری- و دقیقا به همین دلیل-حالت از این احساسشون به هم می خوره و...

.......................................................................................

پ.ن:قبلن ها که اون نبود، اگه کسی به هر طریقی می خواست خودش رو وارد زندگیم کنه به خاطر غرورم-دقیقا به همین دلیل- این اجازه رو بهش نمی دادم اما حالا...

این جوری کلی بیشتر کیف میکنم...

عجیبه اما واقعیت اینه...

شبها...

رو به دیوار می خوابم تا آسمان و ستاره هایش مرا به بازی نگیرند...

وقتی خواب از پلکهایم گذشت ٬رو به دریچه اتاق میکنم...

تا صبح در خواب برای ماه لالایی می خوانم و ماه ...

انتخاب کویر به عنوان ایده ی طراحی استخر، شاخ گوزن رو سر ِهمه و لبخند تمسخر آمیز روی لب بعضی ها سبز کرد...

استاد خوشش اومد...

نظرم عوض شد...

قایق کاغذی بهتره...

شاخ ها رو ببرید و لبخند رضایت بزنید...

این،یکی از بهترین فکر هاست...

خوب اجراش کن...

حتما استاد ،

سعی می کنم اما قول ...

...............................................................................

تا حالا یه نفر هم پیدا نشده که به شیطنتم اعتراف نکنه!!!

من سعی می کنم اما...

...

-سلام ،استاد من از ساعت 2 اینجا ایستادم تا اولین نفر کارم کرکسیون شه!!!

-عجب...!!!کارت رو بیار

-رو میزتون...

(کار رو تصحیح میکنه،خوشش اومده،اینو از ایرادای الکی که به کارم میگیره می فهمم)

-خوب بود

-تمام شد؟!

-جا ا انم(با یه ناز خاص که فقط مخصوص خودشه)

-کار امروزم تمام شد؟

-بله،خیلی خوب بود،موفق باشی...

-می تونم برم؟!!!

-نه...

-چرا آخه؟!

-باید بمونی،هر کاری دلت می خواد انجام بده ولی نمیشه بری...

-قبول

منم همین کارو کردم،از ساعت 3 تا 5:45 توی کلاس نشستم!!!

خودش اینجوری خواست آخه...

بی خیال دنیا می شوم و به آن چه ارزش می پنداشتم پشت میکنم...

شبها...

رو به دیوار می خوابم تا آسمان و ستاره هاش مرا به بازی نگیرند...

کاش مغز هم مثله معده بود اونوقت به کمک انگشت همه محتویاتش رو بالا می آوردیم...

روزها را پشت سر می گذاریم و بی آنکه امیدی وجود داشته داشته باشد...

بی آنکه حتی کمی بدانیم چرا دیروز گذشت...

حتی کمی نمی دانیم چرا امروز آغاز کردیم و انتظار فردا را معنایی برایمان نیست...

پوچ و بی هدف،درست مثل همین زندگی ای که خودمان زندگی اش نامیدیم...

اینکه زنده ایم، نفس می کشیم و روز را به شب می رسانیم برایمان شده زندگی...

همه مان به روزمرگی دچاریم...

دچاریم...

در روزمرگی هامان غرقیم بی آنکه بدانیم ...

کاش زندگی عادتی نبود که بدان محکوم شده ایم...

کاش تبعید شدگانی نبودیم به جایی که دنیا می نامیمش...

کاش به بودنمان عشق می ورزیدیم و...

کاش زندگی می کردیم...